Column

De kat z’n viool

Ik kijk naar een aflevering van ‘the incredible Dr Pol”. Klant: “… thanks a lot Dr Pol, the cheque is already in the mail…” Dr Pol: “… I know Joe! That’s why I like coming out here…”. Buiten beeld ligt een amechtige koe die Dr Pol voorzien heeft van een passende behandeling. De voice over maakt de kijker duidelijk dat het leven van de koe aan een zijden draadje hangt, maar dat Dr Pol alles heeft gedaan wat van hem verwacht werd. Of de veehouder op zijn beurt zijn woord houdt en inderdaad direct betaalt, weet de kijker natuurlijk niet. De gemiddelde kijker vindt dat ook niet interessant. Deze wil liever direct door naar al die andere spoedvisites.

Ik merk dat ik de rest van de aflevering niet meer in me opneem: Ik blijf hangen bij dat ene zinnetje van die dankbare veehouder. Niet dat hij met een cheque betaalt, want dat is natuurlijk hopeloos ouderwets, maar dat hij Dr Pol wil betalen nog voor hij het erf heeft verlaten. Hoe mooi kan het zijn. Ook bij ons betaalt de meerderheid van onze klanten hun rekening en op tijd. Daardoor kunnen wij ons mooie vak blijven uitoefenen. Is er gedoe over een rekening dan helpt een gesprek om te zien of de geleverde dienst dan wel het product aan de verwachting heeft voldaan. De klant laat je weten dat je het niet voor de kat z’n viool hoeft te doen. Hoe zo’n viool er precies uit ziet weet niemand, maar hoe deze klinkt des te beter.

Fijnbesnaard

Fijn besnaard is de viool van de kat die anoniem van de weg geplukt wordt en zich van zijn beste kant laat zien. Niet alles draait om geld: Deze asielzoekers hebben weliswaar geen straatwaarde, maar ontwikkelen gedurende hun revalidatietijd in de dierenartsenpraktijk een emotionele waarde. We knappen ze op. Met liefde. Gratis en voor niets.

Lastiger wordt het wanneer de behandeling van iemands huisdier meer geld kost dan er uitgegeven kan worden. Het leidt tot ethische dilemma’s die er kort gezegd op neer komen dat de dierenarts gevraagd wordt om een dier in te laten slapen om economische redenen. Wij kunnen niemand verplichten geld uit te geven aan een ziek dier. Een oordeel geven over hoe hoog het bedrag voor een behandeling kan of mag zijn, evenmin. Maar andersom kan niemand ons verplichten een dier in te laten slapen als we daar zelf niet achter kunnen staan. Op een zondagmiddag overvallen door een gebroken poot is daar een voorbeeld van. Hoe fijn is het dan om terug te kunnen vallen op een dierziektekostenverzekering. Zo is het dier niet het slachtoffer van een niet sluitende begroting. Maar natuurlijk; ook een verzekering kost geld.

Vals gestemd

Gedoe over geld en betalingen is niet voorbehouden aan dierenartsen. Of je nou fietsen, verf of vliegtickets verkoopt. Uniek is wel dat je bij de dierenarts gezondheid kan stelen. Het leger wanbetalers wordt aangevoerd door de eigenaar van Beasty. Een Bull terriër die op een warme zomerdag van 2017 volledig over de kook werd binnen gebracht. Ik sprong bij om de dienstdoende dierenarts te helpen. Het dier was bevangen door de hitte. Lucht in zijn luchtwegen had plaatsgemaakt voor een bloederig schuim, ontstaan door het vele hijgen. Het kwam in golven omhoog en het arme dier dreigde te stikken. Een traject van intensieve zorg en verpleging volgde en enkele dagen later verliet Beasty lopend de praktijk. De hond zou door vakantiegangers bij deze mevrouw zo zijn afgeleverd. Ze waren met de noorderzon vertrokken en niet meer bereikbaar voor overleg. Dat verhaal stonk natuurlijk. Ik liet mevrouw tekenen voor de intake van deze dure patiënt. Ze was het helemaal met mij eens dat de inspanning betaald moest worden en vond het terecht dat ik een appèl deed op goed vertrouwen. Het deed me denken aan het bezoek van een mystery guest enige tijd geleden. Ze verzekerde me dat de baas van Beasty de rekening zou betalen. “Al zou het 3000 euro hebben gekost”, voegde ze er nog aan toe. Daar bleef het bij. De vakantieganger was een ‘virtuele klant’. We waren bestolen door een niet bestaand iemand. Mevrouw de klant was vindingrijk. Dat moet ik haar nageven. We hebben gewerkt voor de kat z’n viool. Een niet gestemde, valse viool….

Jaws

Maandag morgen, de eerste patiënt is al aanwezig. In de weekenddienst is een kat opgenomen die naar alle waarschijnlijkheid de bumper van een auto van te dichtbij heeft gezien: Hij maakt een snuivend geluid, bloedresten komen uit zijn neus en bek. Het licht is waarschijnlijk even uit z’n ogen geslagen getuige de bloeduitstortingen rondom zijn oog. De dierenambulance heeft hem opgepikt en bij ons afgeleverd. Zijn kaarten zijn niet zo goed geschud: Immers het gaat hier om een anonieme, niet gecastreerde, jonge kater. Zonder ID chip, maar wel met een serieus koptrauma, te weten: Een gebroken kies in een gebroken bovenkaak en minstens een forse hersenschudding. De foto’s die op Facebook van hem rond gaan, leveren geen match op met de vermiste huiskatten van dat moment. Over wat er moet gebeuren om de zwerfkattenproblematiek te verkleinen zijn de meningen verdeeld. Een discussie die zich aan je opdringt terwijl je je inspant voor een individueel levend wezen… Als dierenarts maak je naast de inschatting van wat er moet gebeuren met de patiënt, ook een inschatting van de doorstart mogelijkheden van een kat en de kosten die daar mee gemoeid zijn. Dit katertje blijkt ondanks zijn verwilderde voorkomen een ‘zinnig diertje’. Geen blazende Hell’s angel, maar een aanhalig dier dat de verpleging goed verdraagt. Het is alsof hij zich er van bewust is dat hij zich niet alleen van zijn gehavende, maar ook van zijn beste kant moet laten zien.  Door de vlooien heen zien we het charme offensief van het katje. We belonen hem met een naam: Vanaf nu heet hij ‘Jaws’.

…en de cliffhanger

Na overleg met de dierenbescherming en het dierenasiel Zwolle besluiten we om de handen ineen te slaan en schuiven de kosten van de voorgenomen behandeling grotendeels onder het PR budget, het dierenasiel staat garant voor de rest. Na het  bestuderen van het gebit en de röntgen foto’s van de bovenkaak komt het plan om de tanden en kiezen van boven en onderkaak aan elkaar vast te zetten met composiet. U weet wel, het spul waar de tandarts de gaatjes mee vult. Zo krijgt de gebroken kaak rust en kan helen. Om de kat de komende tijd wel te kunnen voeden hebben we bij Jaws een voedingssonde aangelegd die via de hals in de slokdarm komt. We zijn nu een paar weken verder en het herstel gaat voorspoedig. Inmiddels ben ik de tel kwijt geraakt hoeveel vervolg delen de Steven Spielberg film heeft gekregen na de eerste release in 1975. Het zou me niet verbazen als het er tenminste zeven zijn. Een kat heeft immers ook zeven levens. De story of Jaws continues…

aangereden kat bij de dierenarts

Jaws bij aankomst 31.1.18

etsen

etsen

Primen en bonden

Primen en bonden

uitharden van composiet met UV lamp

Uitgeharde composiet: verbinding van boven en onderkaak

Rechts in beeld de voedingssonde in de hals

slokdarmsonde

de slokdarmsonde om vloeibare voeding doorheen te geven

Kat weer beter bij DAP Olst Wijhe

Jaws 19.2.18

Dierenambulance bij DAP Olst Wijhe

Jaws 12.3.18 klaar voor de transfer naar het dierenasiel in Zwolle

De verstopte WC

Eerlijk is eerlijk. Een goede drol is goud waard. Bij voorkeur goed gevormd en van de juiste consistentie. Of je nou Trump heet of van Oranje Nassau, het is relativerend om te bedenken dat we ons allemaal moeten ‘ontlasten’. Het zet je weer met beide voetjes op de vloer. Maar groot is de ellende als de afvoer verstopt zit. Het overkwam Yari, Friese Stabij van 12 jaar. Drukken, drukken… Maar een drol. Ho maar! Wat was er aan de hand? Een uitstulping naast de anus verraadde een ‘kink in de kabel’. Nader onderzoek wees uit dat een spier in de bekkenholte het had begeven en dat daarmee de natuurlijke begrenzing van de buikholte was bezweken. De endeldarm krijgt dan teveel ruimte en zal dan –zeker bij het aanspannen van de buikpers- de vorm van een zwanenhals aannemen. Handig om vieze luchten uit de WC te weren, hopeloos als je daar je dagelijkse behoefte langs moet drukken.

Achterom kijken

De situatie van Yari is typerend voor de oudere intacte reu. We noemen het de hernia perinealis. Het speelt zich af in het ‘perineum’. Een delicaat gebied met diverse belangrijke zenuwen en bloedvaten. Na het bestuderen van de ‘landkaart’ van dit gebied en een extra training hebben we Yari geopereerd. Een spier van de bekkenbodem maken we los en maken we met een speciale hechting vast aan de overgebleven nog intacte spieren van de bekkenholte. Zodoende ontstaat een soort laadklep waarmee de scheur wordt gerepareerd. De reu wordt gelijktijdig gecastreerd omdat blijkt dat de hormonale status een rol speelt in het verslappen van de spiergroepen in de bekkenholte. Yari maakt het goed en kan weer tevreden en ontlast achterom kijken naar de drol die hij achter zich heeft gelaten.

hernia perinealis

Bult aan de hersenstam

Hypofyse in Turks zadel

Het leven van mens en dier is op een bijzondere manier verweven. Ik kijk allang niet meer op van huisdieren met een eigen e-mailadres of Facebook pagina. Konijnen, honden, katten, ja zelfs ratten delen soms het bed van hun menselijke verzorgers. Veel gekker zal het niet meer worden denk ik dan. Of toch wel? Hoe bizar is het als baas en dier ook ziektebeelden gaan delen? Ik heb het niet over een verdwaalde vlo of schurftmijt maar over complexe ziektes zoals suikerziekte, hartfalen, hernia’s, geprikkelde darmen, vleesbomen, leukemie, niet doorbrekende kiezen of de ziekte van Cushing.

Zo baas, zo hond…

In de spreekkamer staat Trixie* een mollig Maltezertje. Zij heeft meerdere problemen die om voorrang vragen. Ik zet haar zelf op de behandeltafel want haar gezette baasje heeft last van de rug en is onlangs door haar enkelbanden gescheurd. Trixie drinkt en plast veel en is veel te zwaar. Haar vacht en huid zijn dun. Ze loopt kreupel op één van de achterpoten waarvan een kruisband blijkt te zijn gescheurd. De overeenkomsten tussen baas en hond zijn treffend. Terwijl ik me concentreer op Trixie steek ik van wal: “uw hond heeft naar alle waarschijnlijkheid de ziekte van Cushing. Haar bijnieren maken te veel cortisol en…” De vrouw onderbreekt me en maakt mijn zin af: “… dat leidt tot overgewicht en verzwakking van gewrichtsbanden. Waarschijnlijk is dat de oorzaak van de gescheurde kruisband en het vele drinken.  Bij het merendeel van de patiënten is de oorzaak gelegen in de hypofyse een onderdeeltje van de hersenen, gelegen in het zogenaamde Turks zadel van de schedel: Je hoeft me niets te vertellen want dat heb ik namelijk ook…”.  Mijn mond valt open. Zoveel parate kennis tref ik zelden aan en ik leer ook nog een nieuw woord: Turks zadel! Haar man vult aan en zegt tegen zijn vrouw: “Die hond lijkt wel een kloon van jou!”

Bult op de hersenpan

Inmiddels hebben we Trixie aan de kruisband geopereerd en medicatie ingesteld om het teveel aan cortisol tegen te gaan. ’s Avonds kijk ik naar het TV programma ‘dokters versus internet’. Casus Oscar Aerts. Acteur van GTST. Hij blijkt ook de ziekte van Cushing te hebben. Ik krijg kippenvel. Om de een of andere vage reden zien we in de praktijk vaak kort na elkaar soortgelijke patiënten. Ik sta op scherp als een paar dagen later veehouder Marco belt. Of ik naar zijn hond Django kan kijken. Mijn collega veearts had op de boerderij naar de hond gekeken en gezegd dat hij ‘een bult aan zijn hersenstam’ heeft. “Dat klinkt interessant, ik kan niet wachten om m te zien!” zei ik. Inmiddels hebben we inderdaad weer een Cushing patiënt kunnen diagnosticeren. Maar dat was niet Django. Deze had een bult óp zijn kop. “Precies wat ik zei” voegde mijn veearts collega er aan toe: “een bult op zijn hersenpan!”

 

*omwille van privacyredenen zijn namen gefingeerd

Diederick Karthaus

Wir leben Tiere

‘Wie last krijgt van ’n acute blinde darm, mag hopen dat zijn dokter ’n goede ontsteking heeft’. Of: ‘Dokter ik hoor geen fluit’. Reclame slogans van het – inmiddels ter ziele – automerk Saab. Het schiep een beeld van de betrouwbare en geruisloze auto waar je als dokter op kon vertrouwen.

Ik moest er van de week aan denken toen mijn auto, geen Saab overigens, dienst weigerde. Hij kon wel starten, dus ik meende dat hij geen last had van een ontsteking, maar er kon ‘geen gas op de lollie’. Ik vermoedde een soort trombose in de leidingen. Een verstopping ergens. Het bleek een vastzittende ERG klep waar ik het bestaan niet eens van wist, maar blijkbaar wel vaker bij de moderne Diesel auto’s onderwerp van gesprek is.

Een bezoekje aan de werkplaats leerde mij dat het werk van een automonteur en een dierenarts niet eens zo verschillend is. Erwin (de monteur) vertelde over het werken in weinig of geen ruimte. Het recht plaatsen van een sleutel om de ERG klep los te maken kon haast niet. “Het hele blok zit er zo’n beetje voor”. Daar hebben ze bij het ontwerpen van de auto niet zo goed bij stil gestaan, leek de boodschap. Ik realiseerde me dat wij dat bij dieren soortgelijke ervaringen hebben en vroeg me af bij wie ik me daar over kon beklagen. Ik merkte op dat er bij een motorblok in ieder geval geen bloed omhoog komt dat je het zicht ontneemt. Ook ligt een auto niet onder narcose, dus kun je rustig je broodbakje eerst leeg eten als je het  -al dan niet letterlijk-  even niet meer ziet zitten. Dat gezegd hebbende steeg mijn respect elke minuut dat ik langer in het motorblok loerde. We wisselden nog even wat ervaringen uit over klanten en hun verwachtingen en toen leek het me een goed plan om Erwin zijn kundige werk te laten doen.

‘Wir leben Autos’. Ik heb nooit helemaal begrepen wat Opel er mee bedoelt. Zou het een verwijzing zijn naar de emotionele beleving van een auto? Een knipoog naar wir lieben Autos? Ook dan zijn de overeenkomsten met de dierenartsenpraktijk treffend. Wir leben Tiere.Tup en Celine

2 days ago

DAP Olst-Wijhe

Het is weer de hoogste tijd voor een nieuwe omslag 📷 Omdat wij erg benieuwd zijn naar jullie kleine knagers willen wij graag deze keer knaagdieren en konijnen in het zonnetje zetten🌞🐹🐀 Voeg je leukste en liefste foto toe onder dit bericht en wie weet straalt deze binnenkort op onze facebook omslag 💚🐇🐭 ... See MoreSee Less

View on Facebook

3 days ago

DAP Olst-Wijhe

Heeft jouw hond of kat een van de popuairste namen van dit moment?
🐶 1.Max 2.Pip 3.Bella 4.Bailey 5.Bo
🐱 1.Luna 2.Pip 3.Nala 4.Coco 5.Max
... See MoreSee Less

View on Facebook

2 weeks ago

DAP Olst-Wijhe

Wat heerlijk om te horen. Na de keizersnede 2 1/2 week geleden kregen we een berichtje van de eigenaresse dat moeders het fantastisch maakt en haar prachtige pupjes groeien als kool 💖 #dankbaar #puppy #pups #cairnterrier #dapolstwijhe ... See MoreSee Less

View on Facebook